Jakość powietrza
Stopień jakości powietrza Dobra
Legenda
  Bardzo dobra
  Dobra
  Umiarkowana
  Brak danych
  Dostateczna
  Zła
  Bardzo zła
tabelka scrollowana
Czujniki GIOŚ NO2 CO O3 SO2
ul. Sienkiewicza   3.18   316.48   88.37   2.55
PM2.5 PM10
ul. Sienkiewicza   -   12.58
Czujniki o mniejszej dokładności:
Kamieniec   8.49   11.11
Józefa Piłsudskiego   12.17   15.91
Szkoła Podstawowa w Kościelisku   9.12   12.32
Wszystkie odczyty podawane są w µg/m3
Partner: Partner
Wt. 31.03 17:00
Śnieg
1° / -5° słabe opady śniegu
Śr. 14:00
Zachmurzenie
Czw. 14:00
Słonecznie
Pt. 14:00
Zachmurzenie
Sob. 14:00
Zachmurzenie
Nd. 14:00
Słonecznie
11°
Zdjęcie promujące Zakopane

(ur. 3 V 1901, Warszawa), botaniczka, taterniczka, alpinistka, przewodnik tatrzański, członek TOPR, pisarka.
Studiowała botanikę i geografię na Uniwersytecie Warszawskim, w 1933 uzyskała tamże doktorat z geografii i botaniki, zajmując się szczegółowo florą tatrzańską. Od 1921 bywała corocznie w Zakopanem, w 1938 zamieszkała tu na stałe. W okresie okupacji niemieckiej pracowała w nadleśnictwie "Zakopane" jako referent d/s ochrony przyrody, po wojnie była kustoszem działu przyrodniczego w Muzeum Tatrzańskim, a w 1951 zorganizowała i została pierwszą kierowniczką Tatrzańskiej Sekcji Naukowej Zakładu Ochrony Przyrody PAN, gdzie założyła ogród roślin tatrzańskich, gromadzący ponad 1000 gatunków. Placówką tą kierowała do przejścia na emeryturę w 1971. Zajmowała się badaniami botanicznymi i sprawami ochrony przyrody.
Uprawiała turystykę, a od 1923 taternictwo i narciarstwo wysokogórskie, dokonując wielu pierwszych przejść letnich i zimowych. Wspinała się także w Alpach i była w 1937 pierwszą Polką na szczycie m.in. Matterhornu i Monte Rosa. Była działaczką Klubu Wysokogórskiego i m.in. organizowała w 1938 pierwszą szkołę taternictwa na Hali Gąsienicowej. Od 1934 jako pierwsza kobieta była instruktorką na kursach turystycznych, taternickich i narciarskich, w 1945 została pierwszą ratowniczką TOPR, w 1948 pierwszą kobietą - przewodnikiem tatrzańskim, od tego też roku stale działała w komisjach szkolenia przewodnikowskiego. W 1945 zorganizowała zakopiański oddział LOP. W 1957 była wiceprzewodniczącą zakopiańskiej Rady Kultury. Była członkiem - założycielem Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego.
Jest autorką licznych publikacji z dziedziny turystyki tatrzańskiej, botaniki i ochrony przyrody ogłaszanych w formie książkowej i w czasopismach polskich i słowackich, opublikowała kilka nowel i impresji literackich, pisała scenariusze filmów naukowych i słuchowisk radiowych. W latach 1971 i 1986-87 wspólnie z mężem zrealizowała cykl telewizyjnych audycji Encyklopedia Tatrzańska. W 1995 opublikowała wraz z mężem Wielką Encyklopedię Tatrzańską. W 1957 otrzymała nagrodę literacką Zakopanego, a 13 XII 1993 Honorowe Obywatelstwo Gminy Tatrzańskiej.
(źródło: Lidia Długołęcka-Pinkwart Maciej Pinkwart Zakopane od A do Z, Warszawa 1994; Zofia Radwańska-Paryska Witold Henryk Paryski Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Poronin 1995; Nowa encyklopedia powszechna PWN, t.5 P-S, Warszawa 1998)