Jakość powietrza
Stopień jakości powietrza Dobra
Legenda
  Bardzo dobra
  Dobra
  Umiarkowana
  Brak danych
  Dostateczna
  Zła
  Bardzo zła
tabelka scrollowana
Czujniki GIOŚ NO2 CO O3 SO2
ul. Sienkiewicza   9.23   432.4   87.99   4.27
PM2.5 PM10
ul. Sienkiewicza   -   36.93
Czujniki o mniejszej dokładności:
Kamieniec   18.44   25.6
Józefa Piłsudskiego   18.08   24.8
Szkoła Podstawowa w Kościelisku   16.65   23.76
Wszystkie odczyty podawane są w µg/m3
Partner: Partner
Pon. 06.04 11:00
Słonecznie
15° / 2° bezchmurnie
Wt. 14:00
Słonecznie
15°
Śr. 14:00
Słonecznie
17°
Czw. 14:00
Słonecznie
15°
Pt. 14:00
Zachmurzenie
13°
Sob. 08:00
Zachmurzenie
Zdjęcie promujące Zakopane

(ur. 10 IX 1909, Pitsburgh, USA), taternik alpinista, naukowiec, pisarz.
Syn polskich emigrantów w Ameryce, w 1922 wraz z rodziną przyjechał do Zakopanego i tu osiadł na stałe. Zdał maturę w zakopiańskim gimnazjum, następnie studiował na Wydz. Lekarskim UJ. Od 1925 uprawiał taternictwo i dokonał wielu pierwszych wejść w Tatrach, był też uczestnikiem II polskiej wyprawy w Andy (1936-37), gdzie ustanowił polski rekord samotnego wejścia (6630 m.). W latach 1938-39 uczestniczył też w wyprawie do Ameryki Środkowej. Od 1928 ratownik TOPR, w latach 1945-46 kierownik Pogotowia, od 1948 przewodnik tatrzański I klasy, od 1950 instruktor przewodnictwa. Od 1929 zajmuje się naukowo Tatrami i Podtatrzem, prowadząc badania w dziedzinie historii, nazewnictwa geograficznego, bibliografii. Jest posiadaczem największego prywatnego archiwum z tych dziedzin, w formie kartoteki, opracował też szczegółową bibliografię Tatr i Podtatrza. Zajmuje się również andynistyką. Działał w zarządach organizacji turystycznych i alpinistycznych, m.in. PTT i KW. Współtwórca (1983) i pierwszy przewodniczący (później członek honorowy) towarzystwa Ochrony Tatr. Członek honorowy Koła Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem i Gliwicach. Radny Miejskiej Rady Narodowej w Zakopanem w latach 1973-1975, przewodniczący Miejskiego Komitetu FJN (1972-75) i członek Rady Naukowej Rejonu Tatrzańskiego. Redaktor czasopism taternickich "Krzesanicy" (1933) i "Taternika" (1947-1949, 1956, 1960-63), tłumacz polskiej literatury naukowej na język angielski. Publikował w licznych czasopismach fachowych, m.in. "Onomastica", "Wierchy", "Taternik", "Rocznik Podhalański", jest autorem wielu życiorysów w Polskim Słowniku Biograficznym Wielkiej Encyklopedii Powszechnej. Autor licznych książek m.in. przewodnika Tatry Wysokie, t. 1-25 (1951-1988), współautor (wraz z żoną) Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej (1995). Wraz z żoną zrealizował cykl programów telewizyjnych Encyklopedia Tatrzańska (1971, 1986-87). Za swą pracę pisarską otrzymał w 1988 literacką nagrodę Zakopanego, a 13 XII 1993 Honorowe Obywatelstwo Gminy Tatrzańskiej w Zakopanem.
(źródło: Lidia Długołęcka-Pinkwart Maciej Pinkwart Zakopane od A do Z, Warszawa 1994; Zofia Radwańska-Paryska Witold Henryk Paryski Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Poronin 1995; Nowa encyklopedia powszechna PWN, t.4 M.-P, Warszawa 1998)