Z ogromną radością informujemy, że Centrum Kultury Rodzimej Czerwony Dwór zostało uhonorowane Brązowym Medalem Polonia Minor – prestiżowym wyróżnieniem przyznawanym przez Samorząd Województwa Małopolskiego. Odznaczenie zostało wręczone podczas Dni Zakopanego, w trakcie wernisażu wystawy rzeźb Stanisława Cukra „Pomiędzy”, przez Radnego Sejmiku Województwa Małopolskiego Jana Piczurę, działającego w imieniu Marszałka Województwa Małopolskiego Łukasza Smółki oraz Przewodniczącego Sejmiku Województwa Małopolskiego Jana Dudy. Wyróżnienie przyznano za szczególne zaangażowanie w pielęgnowanie i kultywowanie ludowej tradycji oraz promowanie dziedzictwa kulturowego Małopolski. Serdecznie dziękujemy Samorządowi Województwa Małopolskiego za docenienie naszej działalności. To dla nas nie tylko zaszczyt, ale także inspiracja do dalszej pracy na rzecz kultury rodzimej. Wyrazy wdzięczności kierujemy również do wszystkich osób związanych z Centrum Kultury Rodzimej Czerwony Dwór – pracowników, współpracowników, twórców ludowych, artystów, regionalistów, partnerów oraz uczestników naszych wydarzeń. To dzięki Państwa zaangażowaniu, pasji i życzliwości możemy wspólnie chronić, rozwijać i promować dziedzictwo kulturowe naszego regionu.

W sobotę 6 czerwca 2026 Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór stało się miejscem niezwykłego spotkania ze sztuką podczas wernisażu wystawy „Pomiędzy. Stanisław Cukier. Rzeźba.” Wydarzenie zgromadziło wielu mieszkańców, artystów, przedstawicieli instytucji kultury, środowiska akademickiego oraz miłośników twórczości jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich rzeźbiarzy, a zarazem obywatela miasta Zakopane – Stanisława Cukra. To był szczególny moment dla Zakopanego, ponieważ po raz pierwszy w rodzinnym mieście zaprezentowano tak obszerną indywidualną wystawę twórczości Stanisława Cukra. Wieczór pełen rozmów, wzruszeń i refleksji pokazał, jak ważne miejsce w życiu miasta zajmuje kultura oraz spotkania wokół sztuki. Gości przywitała koordynator Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór Małgorzata Wonuczka-Wnuk, podkreślając, że organizacja tej wystawy była efektem wieloletnich starań oraz marzeniem, które udało się zrealizować po latach. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. artysta Stanisław Cukier wraz z żoną Marią Cukier, radny Województwa Małopolskiego Jan Piczura, Naczelnik Wydziału Kultury Joanna Staszak, radni miasta Zakopane prof. Jerzy Jędrysiak oraz Karol Konarski, Dyrektor Zakopiańskiego Centrum Kultury Maciej Szostak, Dyrektor Miejskiej Galerii Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem w Zakopanem Anna Schumacher, Dyrektor Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem Michał Murzyn, Dyrektor PLSP im. A. Kenara w Zakopanem w Zakopanem Marek Król- Józaga, prof. Jerzy Stelmach wraz z małżonką, prof. Adam Brincken wraz z małżonką, prof. Janusz Smaza, artyści, pedagodzy oraz liczni miłośnicy sztuki. Szczególnie poruszające było wystąpienie kurator wystawy Anny Król, która mówiła o uniwersalnym wymiarze twórczości Stanisława Cukra oraz o tym, że jego rzeźby opowiadają o człowieku, emocjach i relacjach „pomiędzy”. Podczas uroczystości radny Jan Piczura wręczył również zespołowi Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór Brązowy Medal „Polonia Minor”, przyznany przez Samorząd Województwa Małopolskiego za działalność na rzecz ochrony i promocji kultury regionalnej podpisany przez Łukasza Smółkę - Marszałka Województwa Małopolskiego.

  Czerwcowy Wieczór w Czerwonym Dworze zatytułowany „Władza i kultura po II wojnie światowej w Zakopanem” poprowadziła dr Alicja Tatarczuch- Maciata, znana zakopiańska lekarka, właścicielka Galerii Wojciecha Flecka w Zakopanem. Przedstawiła stosunkowo mało znane fakty z powojennego życia naszego miasta. Omówiła postać Kazimierza Bergera-Jankowskiego, pierwszego burmistrza w powojennej rzeczywistości Zakopanego (1 kwietnia 1946-2 lipca 1948). Druga część prelekcji poświęcona została życiu artystycznemu w Zakopanem w latach pięćdziesiątych XX wieku, a w szczególności artyście malarzowi Wojciechowi Fleckowi, dyrektorowi zakopiańskiej delegatury Biura Wystaw Artystycznych. Nie zabrakło też opowieści o Jerzym Waldorffie – współtwórcy Muzeum im. Karola Szymanowskiego w Atmie, czy Andrzeju Panufniku – kompozytorze i dyrygencie, zmuszonym do emigracji z Polski. Wieczór zakończyła prezentacja filmu na temat twórczości Wojciecha Flecka oraz galerii znajdującej się na Chłabówce w Zakopanem. Kazimierz Berger- Jankowski (1884-1949) Od 1901 r. należał do PPS ps. „Goliat”. Zajmował się kolportażem nielegalnych wydawnictw. W 1905 r. wszedł w skład Komitetu Rewolucyjnego w Sosnowcu. W 1907 r., wobec groźby aresztowania, zbiegł do Galicji i zamieszkał w Zakopanem.Tam był współzałożycielem PPS oraz biblioteki Tow. Uniwersytetów Robotniczych. Pracował zawodowo jako buchalter w tartaku na Zwierzyńcu. Od 13 grudnia 1912 r. członek Zw. Strzeleckiego w Zakopanem; ukończył kurs podoficerski. Został instruktorem w Poroninie i Rabie Wyżnej. W czasie I wojny światowej 5 sierpnia 1914 r. wyruszył z oddziałem Zw,. Strzeleckiego do Zatora, a stamtąd do Krzeszowic. Służył w oddziale J. Piłsudskiego i Legionach Polskich ps. „Jankowski”. W Kielcach przydzielony do baonu rekruckiego 1 pp LP, był dowódcą komp. Następnie dowodził plut. 4 komp. I baonu 1 pp LP. W listopadzie skierowany do prac werbunkowych w Sosnowcu, był przydzielony do komendy etapu pułku. Wobec choroby płuc wysłany do Jabłonkowa, gdzie 9 grudnia wojskowa komenda lekarska skierowała go na leczenie do Zakopanego. Przydzielony do tamtejszej komendy placu. 15 lutego 1915 r. w stopniu plut. zwolniony z Legionów. W okresie rozkładu Austro-Węgier 1 listopada 1918 r. jako przedstawiciel lewicy wszedł w skład Rady Narodowej w Zakopanem. W niepodległej Polsce mieszkał w Zakopanem. Pracował jako urzędnik prywatny. Prowadził pensjonat w swojej willi „Zamieć” przy ul. Jagiellońskiej. Członek-założyciel i aktywista oddziału Zw. Legionistów Polskich w Zakopanem. W latach 30. przewodniczący PPS w Zakopanem. Z ramienia partii w 1934 r. wybrany do.tamtejszej Rady Miejskiej. Odznaczony Medalem Niepodległości    Tekst: Małgorzata Wnuk Zdjęcia: Maciej Jonek

Bartuś Obrochta to postać obrosła już dziś legendą, może nawet mitem. Zakopiański przewodnik, muzykant, polowac i gawędziarz, a także obrońca tatrzańskiej przyrody na stałe wpisał się w historię i literaturę związaną z naszym regionem. Majowy Wieczór w Czerwonym Dworze poświęcony był tej barwnej postaci, której 100. rocznica śmierci przypadła 1 maja. Wieczór poprowadził zaprzyjaźniony z rodziną Obrochtów Adam Kitkowski. Przywołał on wiele faktów z życia legendarnego Bartusia – tych powszechnie znanych i tych wydobytych z rozlicznych archiwów. Podczas Wieczoru grała muzyka z prymistą Bartłomiejem Obrochtą - praprawnukiem, który przywołał nuty ojca, dziadka i pradziadka. Zaśpiewały dziewczęta z rodziny Obrochtów oraz zespołu im. Bartusia Obrochty. Niespodziankę stanowiło też wykonanie przez Annę Lassak pieśni Karola Szymanowskiego z towarzyszeniem akompaniamentu Maryny Rudyk. Bartuś Obrochta był bowiem zaprzyjaźniony z Karolem Szymanowskim. W wieczorze wzięła udział przedstawiciel Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Ewa Kowalewska. Po zakończeniu oficjalnej części spotkania trwały jeszcze długo rozmowy kuluarowe. Rok Bartusia Obrochty zbiega się bowiem z reaktywacją słynnego zespołu im. Bartusia Obrochty.    Tekst: Małgorzata Wnuk Zdjęcia: Maciej Jonek