Jakość powietrza
Stopień jakości powietrza Dobra
Legenda
  Bardzo dobra
  Dobra
  Umiarkowana
  Brak danych
  Dostateczna
  Zła
  Bardzo zła
tabelka scrollowana
Czujniki GIOŚ NO2 CO O3 SO2
ul. Sienkiewicza   68   1201.97   16.73   18.93
PM2.5 PM10
ul. Sienkiewicza   -   34.06
Czujniki o mniejszej dokładności:
Kamieniec   106.74   152.34
Józefa Piłsudskiego   39.58   59.54
Szkoła Podstawowa w Kościelisku   56.09   86.83
Wszystkie odczyty podawane są w µg/m3
Partner: Partner
Sob. 18.01 19:00
Zachmurzenie
-1° / -2° całkowite zachmurzenie
Nd. 13:00
Śnieg
-0°
Pon. 13:00
Śnieg
-0°
Wt. 13:00
Słonecznie
Śr. 13:00
Zachmurzenie
Czw. 13:00
Zachmurzenie
-2°
Zdjęcie promujące Zakopane
Oranment

Willa Czerwony Dwór

Centrum Kultury Rodzimej 

Czerwony dwór

„Czerwony Dwór”, znajdujący się w samym sercu Zakopanego, przy ul. Kasprusie, wiodącej w stronę Doliny Strążyskiej, to jedna z najpiękniejszych, a także najważniejszych willi Zakopanego. Wybudowana została w latach 1901-1902 przez Wojciecha Roja, bliskiego współpracownika Stanisława Witkiewicza, w stylu zakopiańskim dla Oktawii Lewandowskiej, siostry Zygmunta Gnatowskiego, właściciela projektowanej przez Stanisława Witkiewicza „Koliby”. Dom nosił początkowo nazwę „Władysławka” od imienia męża O. Lewandowskiej.

W 1904 r. zamieszkał tu Artur Rubinstein. Lata pierwszej wojny światowej spędził tu Stefan Żeromski, tutaj też mieścił się „zakopiański Belweder” w listopadzie 1918 roku, kiedy to znany pisarz stał na czele zakopiańskiej Rady Narodowej i nazywano go „Prezydentem Rzeczypospolitej Zakopiańskiej”. Właśnie tutaj, w oficynie, mieszkał kompozytor Karol Szymanowski, bywał często Stanisław Ignacy Witkiewicz – obaj zaprzyjaźnieni z Arturem Rubinsteinem. Bywali u Szymanowskiego m.in.: Zofia Nałkowska, Piotr i Rafał Malczewscy, Zbigniew Uniłowski, Henryk Sztompka i wielu innych ludzi ze świata kultury.

Mniej więcej w połowie lat 20. XX w. willę kupiła pani de Pourbeix-Zakrzewska, która pokryła dach czerwoną blachą i zmieniła jej nazwę na „Czerwony Dwór”. Nazwa przetrwała do dziś.

Po II Wojnie Światowej budynek został przejęty i przekazany na cele oświatowe. W latach 1946-1947 było tu schronisko młodzieżowe, a następnie prewentorium Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci z Krakowa i Państwowy Dom Dziecka dla chłopców. Od 1951 r. do 2016 r. w willi znajdowało się przedszkole, które od 1954 r. nosiło imię Karola Szymanowskiego. 

Decyzją Burmistrza Miasta Zakopane Leszka Doruli w roku 2016 budynek został przeznaczony na centrum kultury promujące sztukę rodzimą. W Galerii Czerwony Dwór odbywają się wystawy twórczości podhalańskich twórców, warsztaty twórczości ludowej, wykłady i prelekcje. Tu właśnie można zapoznać się z tradycyjnym malarstwem na szkle zakopiańskich twórców. 

Warsztaty i konkursy

Warsztaty w ramach programu "Popularyzacja zakopiańskiego dziedzictwa kulturowego"

Konkurs "madonny podhalańskie"

aktualności

Wieczór w Czerwonym Dworze - styczeń 2020
Data publikacji 15 stycznia 2020

13 stycznia 2020 r.  Kolędy i pastorałki w wykonaniu Zespołu im. Klimka Bachledy W poniedziałkowy wieczór, w Centrum Kultury Rodzimej w willi Czerwony Dwór można było wczuć się jeszcze w klimat góralskiego Bożego Narodzenia i posłuchać kolęd oraz pastorałek w wykonaniu Zespołu im. Klimka Bachledy. Góralska muzyka i śpiew w klimacie Godnich Świąt, ciepłe wnętrza Czerwonego Dworu ozdobione obrazami na szkle i prawdziwa zima na zewnątrz zbudowały niepowtarzalny nastrój. Impreza zorganizowana w ramach znanego i popularnego w Zakopanem cyklu: Wieczór w Czerwonym Dworze, zgromadziła zarówno stałych bywalców comiesięcznych spotkań, miłośników góralskiej tradycji z terenu Podhala jak i dużą grupę gości spędzających pod Tatrami zimowe ferie. O zespole opowiedziała prowadząca imprezę Koordynator ds. Czerwonego Dworu Małgorzata Wonuczka - Wnuk, a repertuar przybliżyła Zofia Kubiniec - Stanuch kierująca na co dzień zespołem. Zespół im. Klimka Bachledy - popularnie nazywany „Klimkami" - powstał w 1952 roku przy zakopiańskiej „Cepelii”. W 1957 roku, po reaktywacji Związku Podhalan, przeszedł pod jego opiekę i działa przy Związku do dziś. Zespół zrzesza młodzież i dorosłych pragnących w jego ramach kultywować regionalna kulturę. Ma w swoim dorobku wiele osiągnięć, które weszły już do kulturalnego kanonu Podhala. Należy do nich m. in. opracowanie i wykonanie w latach 60-tych i 90-tych XX wieku jedynej w tamtym czasie opery góralskiej pt. „Jadwisia spod regli". Od wielu lat zespół aktywnie uczestniczy w życiu Zakopanego, biorąc udział w oficjalnych imprezach miasta czy oprawie wydarzeń sportowych i kulturalnych. Zespół im. Klimka Bachledy m. in. brał udział w powitaniu Ojca Świętego Jana Pawła II na Podhalu w 1997 roku. W 2012 roku. „ Klimki" były zaangażowane w inscenizację baletu „Harnasie" Karola Szymanowskiego, wstawionym pod Wielką Krokwią, a w 2016 przygotowywały inscenizację góralskiego wesela podczas Festiwalu Dni Muzyki Karola Szymanowskiego. Zespół tworzył oprawę artystyczną Światowych Dni Młodzieży, uroczystości zespołów polonijnych, a także góralską oprawę Mszy świętych w Starym Kościółku na Pęksowym Brzysku w Zakopanem. Ich szeroka działalność edukacyjna obejmuje również lekcje o regionie Podhala. Zespół uczestniczy w wielu przeglądach i konkursach, zdobywając niejednokrotnie główne nagrody. Koncertuje często na cele charytatywne. Opracowanie ABD zdjęcia Piotr Kyc  (PP)    

Dowiedz się wiecejStrzałka
Góralskie kożuchy i serdaki
Data publikacji 9 stycznia 2020

20 grudnia 2019 r.  Są takie osoby, bez których Zakopane i Podhale byłyby inne. Mniej tradycyjne, mniej barwne, mniej radosne. Do takich osób z pewnością należy Stanisław Gąsienica-Wawrytko, który w Czerwonym Dworze podczas wernisażu wystawy góralskich kożuchów i serdaków obchodził 50-lecie pracy twórczej. Rodowity góral i zakopiańczyk, artysta kultywujący tradycje Podhala, dający świadectwo materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego naszego regionu. Jego kożuchy, serdaki, czapki, rękawiczki trafiają także do górali na całym świecie. Artysta szył także serdak dla Ojca Świętego Jana Pawła II.  Jego twórczość znalazła uznanie w postaci najważniejszych odznaczeń w dziedzinie kultury. W 2011 roku został uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”,  a w 2015 brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Jest także laureatem „Marki Tatrzańskiej”. W uroczystości wzięli udział burmistrz Zakopanego Leszek Dorula, naczelnik wydziału kultury  Joanna Staszak, prezes Związku Podhalan w Polsce Andrzej Skupień, Mateusz  Łękawski, który odczytał list posła na sejm RP Andrzeja Guta-Mostowego , prezes TG „Sokół” gniazdo w Zakopanem dr Stanisław Marduła, ks. dr hab. Władysław Zarębczan, dyrektor Tatrzańskiej Agencji Rozwoju i Promocji Kultury Helena Buńda, dyrektor Domu Ludowego w Bukowinie Tatrzańskiej oraz licznie przybyli goście  opracowanie MW zdjęcia P.Murzyn  (PP)    

Dowiedz się wiecejStrzałka
Wieczór w Czerwonym Dworze - grudzień 2019
Data publikacji 8 stycznia 2020

2 grudnia 2019 r.  Grudniowy „Wieczór w Czerwonym Dworze” zatytułowany „Kwestie historyczne i współczesne stosunki własnościowe w Tatrach Polskich” prowadzony przez starostę powiatu tatrzańskiego Piotra Bąka był spotkaniem wyjątkowym. Nader skomplikowana sytuacja własnościowa sięga bowiem czasów odległych, a opowieść Piotra Bąka, geodety z wykształcenia i historyka z zamiłowania zachwycała nie tylko znajomością szczegółów lecz także wątkami, które mogłyby posłużyć za scenariusz niejednego filmu. Dotyczy to m.in. kwestii własnościowej okolic Morskiego Oka czy lasów znajdujących się obecnie w gestii Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi w Witowie. Nie zabrakło także szczegółowych wyjaśnień dotyczących sytuacji prawnej kolejki na Kasprowy Wierch. Wykład wzbudził ogromne zainteresowanie i aplauz zebranych gości. Piotr Bąk, Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Oswalda Balzera w Zakopanem (1977) i Akademii Rolniczej w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom magistra inżyniera geodety. Działał w harcerstwie, był drużynowym 1 i 5 Drużyny Harcerskiej oraz komendantem V Szczepu „Hyrny” w Zakopanem. W 1980 brał udział w spotkaniach działaczy harcerskich zmierzających do powołania niezależnych struktur harcerskich. Był jednym z założycieli Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego (1980), a także redaktorem (obok Ryszarda Kłeka, Macieja Krupy, Zbigniewa Słupa i Macieja Zubka) zakopiańskiego pisma KIHAM „Czuj Duch”. Od 1982 organizował kolportaż niezależnych wydawnictw, brał udział w organizacji akcji przerzutu literatury religijnej na Słowację]. Był komendantem zlotu Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej, który odbył się w dniach 25-27 maja 1984. • 1989–1995 – przewodniczący Zarządu Obwodu Tatrzańskiego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Jeden z organizatorów (zagadnienia logistyczne) Pielgrzymki Ojca św. Jana Pawła II na Podhale i w Tatry 1997. • 1990–1995 – radny gminy Tatrzańskiej • 1995–2002 – radny miasta Zakopane • 1995–2001 – zastępca burmistrza • 2001–2006 – burmistrz Zakopanego • 1998–2009 – członek Rady Tatrzańskiego Parku Narodowego • 2000–2006 – wiceprzewodniczący Związku Euroregion Tatry • 2000–2007 – wiceprezes Stowarzyszenia Samorządów Polskich Współdziałających z Parkami Narodowymi, członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody • 2005–2006 – przewodniczący komitetu organizacyjnego Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem • 2014–2019 – starosta Powiatu Tatrzańskiego • 2015 – od października 2015 członek Narodowej Rady Rozwoju powołanej przez prezydenta Andrzeja Dudę. W 2016 został odznaczony przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju samorządu terytorialnego, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej[3]. Jest prezesem Stowarzyszenia Klub im. Władysława Zamoyskiego w Zakopanem. opracowanie MW zdjęcia Czerwony Dwór  (PP)    

Dowiedz się wiecejStrzałka
Wernisaż wystawy Barwy pokoleń
Data publikacji 26 listopada 2019

22 listopada 2019 r.  22 listopada w Centrum Kultury Rodzimej w willi Czerwony Dwór odbył się wernisaż wystawy „Barwy pokoleń” – Władysław Walczak Baniecki, Barbara Baniecka- Dziadzio, Bogdan Dziadzio. Wystawa poświęcona jest rodzinnej twórczości zakopiańskich artystów. Podczas wernisażu miała miejsce promocja albumu „Zakopiańskie malarstwo na szkle. Władysław Walczak – Baniecki, Barbara Baniecka – Dziadzio, Bogdan Dziadzio. Władysław Walczak-Baniecki (1934-2011) urodził się w Kościelisku, mieszkał w Zakopanem. Zaczął malować w roku 1962 i sam stworzył własną technikę malowania. Po wielu próbach pod wpływem malarstwa tradycyjnego artysta zwrócił się w stronę typowo podhalańskiej tematyki świątków i scen zbójnickich. Szczególnie ciekawe jest tworzenie cyklów kolorystycznych, przechodzenie od barw pastelowych do ostrych, co stwarza niepowtarzalny charakter malarstwa Władysława Walczaka-Banieckiego. Emanuje z niego prostota i ciepło. Należał do najbardziej cenionych twórców Podhala. Barbara Baniecka-Dziadzio urodziła się w Zakopanem , artystka – malarka, córka Władysława Walczaka-Banieckiego. Kontynuuje rodzinne tradycje malarstwa na szkle, które przejęła od swojego ojca, znanego i uznanego malarza. Jej pierwsze prace nawiązują do stylu ojca, ale szybko znalazła własny język artystyczny i swoją własną formę wypowiedzi na szklanej tafli. Bogdan Dziadzio urodził się w Zakopanem, z zawodu jest pedagogiem. Działalność twórczą rozpoczął malując ikony. Obecnie nadal maluje, rzeźbi oraz wykonuje rysunki medyczne – chirurgiczne. Chęć poszukiwania wypowiedzi w innych technikach zaowocowała rzeźbami oraz malarstwem na szkle połączonym z wykonanym przez siebie obramowaniem. Wystawę można zobaczyć do 8 lutego 2020 roku. Opracowanie PP Zdjęcia KŁC/P. Kyc/P.Murzyn (PP)    

Dowiedz się wiecejStrzałka

kontakt z nami

Zdjęcie promujące artykuł

Willa Czerwony Dwór


ul. Kasprusie 27
34-500 Zakopane
tel. +48 661 601 651 
e-mail: czerwonydwor@zck.com.pl
Małgorzata Wonuczka-Wnuk
Maria Frączysta


Czerwony Dwór:   Facebook

Warsztaty Czerwony Dwór:   Facebook