Jakość powietrza
Stopień jakości powietrza Dobra
Legenda
  Bardzo dobra
  Dobra
  Umiarkowana
  Brak danych
  Dostateczna
  Zła
  Bardzo zła
tabelka scrollowana
Czujniki GIOŚ NO2 CO O3 SO2
ul. Sienkiewicza   6.08   587.92   82.38   8.15
PM2.5 PM10
ul. Sienkiewicza   -   3.95
Czujniki o mniejszej dokładności:
Kamieniec   6.53   8.39
Józefa Piłsudskiego   12.45   16.46
Tytusa Chałubińskiego   6.4   8.41
Kuźnice   7.06   9.15
Szkoła Podstawowa w Kościelisku   6.88   9.05
Wszystkie odczyty podawane są w µg/m3
Partner: Partner
Pt. 25.09 14:00
Deszczowo
16° / 12° słabe opady deszczu
Sob. 14:00
Zachmurzenie
14°
Nd. 14:00
Zachmurzenie
10°
Pon. 14:00
Zachmurzenie
10°
Wt. 14:00
Deszczowo
Śr. 11:00
Deszczowo
Zdjęcie promujące Zakopane

Andrzej Kreütz-Majewski – Malarstwo, Scenografia. Wirtualna prezentacja prac

Zakopiańskie Centrum Kultury oraz Miejska Galeria Sztuki im. Wł. hr. Zamoyskiego zachęca do alternatywnego zwiedzania wystawy prezentowanej obecnie w przestrzeni wystawienniczej zakopiańskiej galerii. Zapraszamy wszystkich entuzjastów sztuki do obejrzenia wirtualnej prezentacji wybitnych dzieł – malarstwa i scenografii, których autorem jest Andrzej Kreütz-Majewski.

Prezentowana w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem ekspozycja dorobku jednego z najwybitniejszych twórców polskiej sztuki współczesnej, Andrzeja Kreütz-Majewskiego - scenografa, malarza i profesora krakowskiej ASP, posiada wyjątkowy wymiar i nieprzypadkową zbieżność dat. Jego obrazy i rysunki ukazują pierwszy impuls, zapis pierwotnej, rozedrganej emocji, podświadomą intuicję, koncepcję w fazie „prenatalnej”, która jeszcze nie przyoblekła się w skrystalizowany obraz, który później za sprawą dziesiątek współpracowników i teatralnej technologii, zyskiwał wymiar monumentalny. Andrzej Kreütz-Majewski obdarzony „nadwrażliwą inteligencją” i dramatyczną biografią widział więcej i czuł boleśnie więcej. Posługiwał się środkami wyrazu, którym bliżej było do świata obrazowania muzycznego. W całym twórczym życiu szukał ekwiwalentu plastycznego i emocjonalnego dla potęgi muzyki i ruchu scenicznego, bez pokusy uciekania w tradycyjny i łatwy mimetyzm, realizując niejako postulat Mario Praza o powinowactwie sztuk. Artysta głęboko zanurzony w świat misterium muzycznego wyrażał go językiem „czystej formy” - kolorem, kompozycją, rytmem, kontrastem, dominantą etc. Dla wyrażenia uniwersalnych, ontologicznych prawd szukał archetypicznych symboli i metafor z różnych obszarów kulturowych, od sacrum do profanum, posiadających niezwykłe nasycenie ekspresją i emocjami.

Artysta aktywnie uczestniczył w uniwersalnej kulturze, współpracując z najwybitniejszymi osobowościami światowego teatru i opery, realizując swoje wizje na największych współczesnych scenach Wiednia, Monachium, Amsterdamu, Paryża, Salzburga, Hamburga i Nowego Jorku. Jednocześnie świadomie i twórczo sięgał przez 39 lat w Teatrze Wielkim po wątki polskie, a zakopiańskie w szczególności. Jego fascynacja Karłowiczem i Szymanowskim, współpraca z Sergem Lifarem – legendarnym solistą paryskiej premiery „Harnasi”, częste pobyty w Zakopanem, żywy kontakt ze środowiskiem artystów zakopiańskich, czy niezwykle interesujące scenografie dla Teatru Witkacego, to kolejne przyczynki dla tezy o wrażliwości i bogactwie biografii artystycznej Majewskiego. To także niezwykła sposobność, aby dotknąć tajemnicy ukrytej pomiędzy ekspresją, a metaforą.

Jako jedna z najważniejszych postaci polskiego teatru, w 1966 r. otrzymał nominację na stanowisko naczelnego scenografa Teatru Wielkiego w Warszawie, które pełnił do 2005 r. W tym czasie zaczęła się jego wielka międzynarodowa kariera i współpraca z czołowymi teatrami operowymi świata, m.in. w Amsterdamie, Buenos Aires, Genewie, Hamburgu, Kolonii, Lizbonie, Madrycie, Monachium, Nowym Jorku, Tel Awiwie, Wiedniu, Zurychu. Artysta zasłynął również jako malarz, pierwsza indywidualna wystawa malarska Andrzeja Kreütz-Majewskiego odbyła się w 1957 r. w teatrze Tadeusza Kantora Cricot-2 w Krakowie. Od tej pory jego prace malarskie i scenograficzne były wielokrotnie prezentowane w kraju i zagranicą.

W Miejskiej Galerii Sztuki zaprezentowane zostały nie tylko obrazy i rysunki artysty ale również rekwizyty sceniczne oraz fotografie ze spektakli „Np. Edyp” w reż. Andrzeja St. Dziuka (1987) i „Tragedia szkocka wg Makbeta” w reż. Bartłomieja Wyszomirskiego (1998, fot. Wojciech Plewiński), do których Andrzej Kreütz-Majewski stworzył projekty przestrzeni scenicznej i kostiumów. W trakcie zwiedzania, można również zapoznać się z filmem „Pędzel i batuta” w reż. Tomasza Wiszniewskiego (1993).

Dzieła prezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji prywatnej oraz archiwum Teatru im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem.

(MP)