Jakość powietrza
Stopień jakości powietrza Bardzo dobra
Legenda
  Bardzo dobra
  Dobra
  Umiarkowana
  Brak danych
  Dostateczna
  Zła
  Bardzo zła
tabelka scrollowana
Czujniki GIOŚ NO2 CO O3 SO2
ul. Sienkiewicza   25.29   688.28   22.35   7.06
PM2.5 PM10
ul. Sienkiewicza   -   3
Czujniki o mniejszej dokładności:
Kamieniec   54.19   74.37
Józefa Piłsudskiego   16.15   21.84
Tytusa Chałubińskiego   16.4   24.45
Kuźnice   0.2   0.27
Szkoła Podstawowa w Kościelisku   19.27   29.81
Wszystkie odczyty podawane są w µg/m3
Partner: Partner
Pt. 30.10 19:00
Deszczowo
6° / 8° umiarkowane opady deszczu
Sob. 13:00
Zachmurzenie
Nd. 13:00
Słonecznie
11°
Pon. 13:00
Zachmurzenie
12°
Wt. 13:00
Deszczowo
13°
Śr. 13:00
Deszczowo
Zdjęcie promujące Zakopane

Artyści Zakopiańscy 2020 - część V - Tytus Chałubiński - natura


Szanowni Państwo,

wystawa „Artyści Zakopiańscy 2020” w Miejskiej Galerii Sztuki im. Wł. hr. Zamoyskiego dobiegła końca. Kończąc prezentację artystów biorących udział w projekcie wystawienniczym przedstawiamy prace o tematyce związanej z działalnością botaniczną dr Tytusa Chałubińskiego oraz szeroko pojętą naturą. Chałubiński poza działalnością medyczną zajmował się badaniami biologicznymi, podczas swoich wypraw górskich na potrzeby badań zbierał mchy tatrzańskie. Był autorem wielu publikacji, m.in.: Historyczny przegląd mniemań o płciowości i sposobie zapładniania się roślin”, „Rzut oka na dzieje botaniki i na stosunek jej do innych umiejętności przyrodzonych”, „Wykład początków botaniki”, „Metoda wynajdywania wskazań lekarskich”, „Sześć dni w Tatrach”.

Aneta Chruścińska - urodziła się w Zakopanem. Zajmuje się rysunkiem, rzeźbą, malarstwem, instalacją artystyczną, a także projektuje scenografię oraz kostiumy teatralne. W roku 2005 ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Jest Absolwentką Wydziału Rzeźby (dyplom w pracowni Bogusza Salwińskiego 2010 r.) oraz Scenografii (dyplom w pracowni Andrzeja Witkowskiego 2012 r. ) na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Jej prace charakteryzuje graficzność i kontrast. Równie często inspiruje się przetworzoną naturą, jak i tworzy formy abstrakcyjne. Punktem wyjścia jest dla niej zawsze temat, emocja lub idea, do której dobiera środki wyrazu, często przy tym eksperymentując. Wpływa to na dostrzegalną różnorodność prac oraz ich interdyscyplinarność. Nie narzuca jednoznacznej interpretacji odbiorcy. Ceni wolność i indywidualizm twórczy. Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych, plenerach oraz konkursach w całym kraju.

Anna Hebda – graficzka, projektantka, ur. 1991 r. w Zakopanem. Absolwentka Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Ukończyła grafikę na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. W 2015 r. obroniła z wyróżnieniem dyplom magisterski w pracowni ilustracji dr hab. Małgorzaty Malwiny Niespodziewanej oraz aneks do dyplomu z projektowania graficznego pod opieką dr hab. Jakuba Pierzchały.

Artystka o pracy:

Specjalnie na wystawę „Artyści Zakopiańscy 2020” w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem przygotowałam grafikę pt. „Botaniczne rozważania” będącą połączeniem moich ulubionych technik graficznych: litografii i monotypii. Praca przedstawia postaci przetransferowane z moich starych rodzinnych zdjęć, które debatują o botanice wśród bujnej egzotycznej roślinności. Wybrałam taki temat, ponieważ botanika jest jedną z dziedzin, w której specjalizował się dr Tytus Chałubiński – lekarz, botanik, wybitna postać i tym samym bohater tegorocznej wystawy.

Anna Popowicz – zakopianka. Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. W 2000 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Stefana Borzęckiego.

Bogusław Tober - ukończył Liceum Plastyczne im. St. Wyspiańskiego w Jarosławiu, a następnie Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Rysunek studiował u prof. Stefana Damskiego i prof. Mariana Nowińskiego, natomiast malarstwo u prof. Jacka Sienickiego, a rzeźbę u prof. Stanisława Słoniny. Pracował jako scenograf w TVP2. Wystawia swoje prace w wielu galeriach w kraju i za granicą. Prace artysty są pełne ekspresji. Figuratywne obrazy są tematycznie zaangażowane w walkę z destrukcją świata, natury i człowieka przez współczesną cywilizację techniczną.

Czesław Jałowiecki - ukończył w 1956 roku Liceum Technik Plastycznych kierowane przez Antoniego Kenara w Zakopanem. Od 1958 roku studiował na PWSSP w Poznaniu na Wydziale Rzeźby w pracowniach Jacka Pugeta i Bazylego Wojtowicza. Pracę dyplomową obronił w 1964 r., po czym powrócił do Zakopanego. Od 1965 uczestniczy czynnie w życiu artystycznym biorąc udział w licznych wystawach zbiorowych oraz organizując wystawy indywidualne na terenie kraju i za granicą. Wykonuje rzeźby w drewnie, betonie i w brązie. Stosuje również technikę montażu, głównie z elementów metalowych sposobem spawania, palenia i wycinania.

Helena Sułkowska-Pawlik – ur. w Tylmanowej. Ukończyła Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem pod kierunkiem prof. A. Kenara i prof. T. Brzozowskiego. Studiowała na ASP w Warszawie w latach 1959-1966 na Wydziale Rzeźby u prof. M. Wnuka (dyplom z wyróżnieniem – 1965 r.) oraz na Wydziale Malarstwa i Grafiki w Katedrze Tkaniny Artystycznej u prof. A. Śledziewskiej. Uprawia tkaninę artystyczną i tkanino – rzeźbę. Wystawia od 1965 r. W latach 1966-1996 była kierownikiem, projektantem i pełniła nadzór artystyczny w Zakopiańskich Warsztatach Wzorcowych.

Lidia Rosińska – rzeźbiarka. Urodziła się w 1967 roku w Zakopanem. Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1994 roku obroniła dyplom na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Adama Myjaka. Czynnie uczestniczy w życiu artystycznym poprzez udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych. Najistotniejszym elementem twórczości artystki, dzięki któremu najpełniej się realizuje, jest udział w Międzynarodowych Sympozjach i Plenerach Rzeźbiarskich, gdzie ma możliwość tworzenia w dużej skali, w różnym materiale (najczęściej drewno i kamień). Rzeźby te wpisują się później na stałe w krajobraz miejsca, w którym powstały. Począwszy od 1994 roku uczestniczyła w przeszło sześćdziesięciu Międzynarodowych Sympozjach i Plenerach Rzeźbiarskich, prezentując polską sztukę nawet w tak odległych zakątkach świata, jak Afryka czy Azja. Nieodłączną część jej twórczości stanowi rysunek. Jej prace znajdują się w zbiorach wielu kolekcji w kraju i na świecie.

Artystka o pracach:

Moje kompozycje rzeźbiarskie dedykowane Tytusowi Chałubińskiemu odnoszą się do najistotniejszych obszarów aktywności i pasji badawczych tej legendarnej postaci.

Kompozycja pt. „Oddech” zbudowana jest z pierwiastków natury – z drewna i terakoty. Jest rodzajem rzeźbiarskiego eseju o naturze, o jej pięknie i wewnętrznej logice kreacji. Symetrycznie otwarty pień drzewa odsłania i uwalnia barwny blask szkliwionych motyli pozwalający zrozumieć zachwyt badacza i przyrodnika oczarowanego „wielorakim pięknem” tatrzańskiej przyrody. „Oddech” jest refleksją nad tak modnym dzisiaj pojęciem „habitat” i wyzwala tęsknotę za czystą naturą i szacunkiem dla jej walorów klimatycznych i zdrowotnych. Przypomina o pokorze rozumnego człowieka, który odkrywa symbiotyczny sens swojej egzystencji i uniwersalny porządek świata, dostrzeżony w odwiecznych prawidłach natury.

Kompozycja pt. „Przyjaciele” porusza aspekt inspiracji i fascynacji ludową kulturą i lokalną tradycją, które towarzyszyły Tytusowi Chałubińskiemu we wszystkich podejmowanych inicjatywach społecznych i kulturalnych. Lekarz i naukowiec wyposażony w precyzyjne instrumenty poznawcze, pozwalające na chłodną analizę w naturalnym i pierwotnym rytmie, dźwięku i fakturze góralskiej muzyki, potrafił emocjonalnie dostrzegać autentyczne piękno, prostotę i szlachetność charakteru towarzyszy swoich pionierskich eskapad, wiedzionych urwistymi ścieżkami. Kompozycja „Przyjaciele” obrazuje proces, który trafnie dostrzegł przed laty Chałubiński, metamorfozę, w której elementy natury zyskują walor kulturotwórczy.

Magda Ciszewska-Rząsa - absolwentka wydziału rzeźby warszawskiej ASP, dyplom w pracowni profesora Grzegorza Kowalskiego w 1999 roku. Zajmuje się głównie fotografią i projektowaniem. Od 1999 roku nieustannie staje się zakopianką. Mieszka i pracuje w Galerii Antoniego Rząsy. Organizuje wystawy, spotkania autorskie, warsztaty artystyczne. W latach 2008-2019 uczyła fotografii w Liceum Plastycznym im. Antoniego Kenara. Autorka wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą.

Artystka o pracy:

Jest Rok Tytusa Chałubińskiego. Galeria Miejska w Zakopanem zaprosiła artystów zakopiańskich do podjęcia tematu postaci Doktora w dorocznej wystawie środowiskowej.

Moja praca to cykl fotografii z miejsca, które jest absolutną perłą tego miasta - z Lasu Chałubińskich. Rezerwatu przyrody.

Mottem jest wypowiedź Stefana Chałubińskiego (wnuka Tytusa):

"Las nasz jest żywym pomnikiem Tytusa Chałubińskiego - człowieka wielce zasłużonego dla Kultury Narodowej, „odkrywcy” Tatr i Zakopanego; pomnikiem Jego stosunku do tej Ziemi, potwierdzonego niezłomną wiernością dla Niej Jego potomków po mieczu: syna Ludwika - mojego ojca oraz mnie - Stefana Chałubińskiego, mojej siostry Anieli, oraz moich córek ­Agnieszki i Kingi.

Od przeszło półwiecza różni ludzie proponowali mi, bym sprzedał rodzinną spuściznę. Gdybym to uczynił - stałbym się zamożny i nie cierpiał wraz z rodziną niedostatku, ale dziś cały „Las Chałubińskich” byłby wykarczowany, a na jego miejscu wznosiłby się mur miejskiej zabudowy. Moja troska, o to, by leśna posiadłość Chałubińskich pozostała na wieki żywą pamiątką tradycji i bezcennym elementem krajobrazu Zakopanego nie znajdywała aprobaty władz miejskich.

Wysiłki moje i córek, by za cenę wyrzeczenia się naszej własności zapewnić zasadniczą nienaruszalność „Lasu Chałubińskich” poprzez objęcie go ochroną prawną, są aktem sprzeciwu wobec konsumpcyjnego i grabieżczego stosunku człowieka do przyrody Tatr i Podtatrza.

Ja, wnuk Tytusa Chałubińskiego, i moje córki, poczytujemy sobie za święty obowiązek stać na straży „Lasu Chałubińskich” nie tylko jako wyjątkowej spuścizny rodzinnej, ale przede wszystkim jako najgłębiej pojętego dobra społecznego, narodowego, a wreszcie ogólnoludzkiego. Jest to wyrazem i konsekwencją autentycznie chrześcijańskiej postawy wobec Człowieka i Przyrody; postawy, która skłania nas do samoograniczenia własności prywatnej na rzecz ratowania i zachowania owego dobra."

Dziękuję Kindze i Wernerowi za wpuszczenie mnie do środka.

To czego nie widać na fotografiach to dźwięk. Niekompatybilny z tym co się widzi. Będąc w najdzikszym lesie słyszymy hałas i zgiełk ruchliwego miasta...

Małgorzata Kowalczyk – ur. w Zakopanem. Absolwentka Technikum Tkactwa Artystycznego im. Heleny Modrzejewskiej w Zakopanem w pracowni artystki Marii Bujakowej. W latach 1968-1970 zajmowała się malarstwem sztalugowym i rysunkiem w pracowni prof. Zdzisława Przebindowskiego w Krakowie. Jednocześnie współpracowała z Zakopiańskimi Warsztatami Wzorcowymi. Od 1975 roku rozpoczęła niezależną pracę w dziedzinie tkaniny unikatowej, tematycznie związaną z naturą i pejzażem. Od roku 1998 jest członkiem ZPZP. Specjalizuje się w małych formach tkaniny artystycznej. Bierze udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą.