Spotkanie z cyklu „Czarne na białym” z udziałem Emilii Sułek
Urząd Miasta Zakopanego, Wydawnictwo Czarne, Muzeum Tatrzańskie oraz Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości” zapraszają na spotkanie z cyklu „Czarne na białym”, z udziałem Emilii Sułek, autorki książki BARANIE OKO. Reportaż z Kirgistanu.
Spotkanie odbędzie się dnia 1 października 2026 roku, w czwartek, o godz. 18:00, w kawiarni „Kmicic” w Zakopanem przy ul. Staszica 11a. Rozmowę poprowadzi Maciej Krupa. Wstęp wolny – zapraszamy! Wydarzenie jest współfinansowane ze środków Urzędu Miasta Zakopanego.
Dla osób, które z rozmaitych względów nie będą mogły dołączyć do nas w kawiarni „Kmicic”, nagranie video spotkania będzie dostępne na kanale YouTube Fundacji „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości”, pod adresem: https://www.youtube.com/@fundacjazakopianczycy9887
W wyszukiwarce YouTube można też wpisać po prostu: „Fundacja Zakopiańczycy”
* * *
Baranie oko to wielowątkowa podróż do Kirgistanu, serca Azji Środkowej, gdzie mieszkańcy szukają swojej tożsamości w cieniu pomników Lenina i bohatera narodowego eposu Manasa.
Emilia Sułek prowadzi nas przez kraj podzielony na zrusyfikowaną północ i biedniejsze południe. Zagląda do opustoszałych ośrodków wydobycia uranu i na wysokie przełęcze, gdzie czas mierzy się rytmem życia w jurcie. W Sülüktü prawosławny ksiądz chce odbudować starą cerkiew i rywalizuje o wiernych ze wspólnotą adwentystów. W Otradnoje młode dziewczyny trenują hokej na kartoflisku. A sposobem na przetrwanie w zapomnianych przez świat wioskach jest produkcja haszyszu.
Autorka przygląda się także temu, co sprawia, że Kirgistan był przez długie lata najbardziej demokratycznym krajem regionu. Mimo silnego patriarchatu i zwyczaju porwań matrymonialnych, to właśnie tu w 2010 roku prezydentką została Roza Otunbajewa, pierwsza kobieta na takim stanowisku w Azji Środkowej.
Z reportażu Emilii Sułek wyłania się obraz Kirgistanu jako kraju ludzi wolnych, gościnnych, wciąż wiernych swoim koczowniczym korzeniom.
Jak pisze autorka: „Moi bohaterowie wierzą, że jako nomadzi wolność mają we krwi. Tyle że tak naprawdę nomadami już nie są, Związek Radziecki siłą przywiązał ich do ziemi. Czy przejście na osiadły tryb życia jest równoznaczne z kulturową amnezją? Czy osiadły nomada od razu staje się rolnikiem? Może gdzieś głęboko zachowały się ślady nomadyzmu? A jeśli tak, to gdzie? Ta książka szuka tych śladów”.
* * *
Emilia Sułek (ur. 1976) – absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, obroniła doktorat z antropologii na Uniwersytecie Humboldtów. Zajmuje się krajami Azji Środkowej i Europą Wschodnią. Na podstawie badań terenowych napisała książkę Trading Caterpillar Fungus in Tibet; publikowała między innymi w OKO.press, „Piśmie”, „Gazecie Wyborczej”, „WOZ Die Wochenzeitung”, „The Guardian” i „New Lines Magazine”. Laureatka Recherchepreis Osteuropa 2024 i Gliwickiej Nagrody Literackiej 2025.
Źródło: Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości”
(MZ)
